Hoe moeilijk is het leven

als je eventjes niet loopt

in het gareel

Als je eventjes denkt

ik kan niet meer

alles is te veel

Hoe moeilijk is het leven

als je geen keuze kan maken

even geen uitweg meer ziet

Als je staat te rillen

als de angst toeslaat en

je hebt Intens verdriet

Hoe moeilijk is het leven

als men je niet begrijpt

liever je lach dan je tranen ziet

Soms kan je geluk niet pakken

en mompel je eventjes verder

stil in je eigen, dat geeft toch niet

Hoe moeilijk is het leven

als je er alleen voor staat

beslissingen zelf moet nemen

Een ander kan niet beslissen

de weg die jij nemen moet

want je loopt steeds op eigen benen

Hoe moeilijk is het leven…

Liefs van Simone

Kanker
met
vernietigende kracht
heb jij
mijn lichaam in jou macht
neemt
zonder te vragen bezit van mijn geest
Kanker
jou vrees ik het meest
onverwachts
kwam jij in de bloei van mijn leven
kwam jij mij
pijn,moeheid en verdriet geven
maar
een ding heb jij mij
niet ontnomen
dat is de liefde
die in mijn leven is gekomen
liefde
geeft mij de hoop
geeft mij de moed-
het weten
alles komt goed
tot
aan het bittere einde
ga ik tegen jou strijden
jij
gaat niet mijn leven lijden
en
ik kan met trots zeggen-
Kanker
bij jou ga ik mij niet
neerleggen
want
zolang de liefde in mijn leven mag zijn
wordt jij,kanker
zo nietig en klein,zo nietig en klein…

lieve groetjes van Simone

Een nieuw jaar is in zicht,
een jaar met nieuwe dingen.
Achteruit kijkend op een oud jaar,
een jaar met oude dingen,
dingen die gebeurt zijn
maar die gelukkig niet meer terug komen.
Er is veel gebeurd,
heb veel getreurd.
Maar weet wanneer ik volhoud en niet opgeef,
niemand me gebruikt als voetveeg.
Nu ga ik vol goede moed het nieuwe jaar in
en ook dit jaar zal er veel gebeurden leuk
en om te treuren
maar ik weet zeker dat ik niet moet opgeven!
Met achter mij een oud jaar
ga ik vol goede moed het nieuwe in…

Namastxe9 van Simone

Simone’s WebLogEventuele schade, geestelijk danwel fysiek, veroorzaakt door onderstaande berichten, kan op geen enkele manier verhaald worden op de auteur

Jammer, dat je het niet weet,
dat ik het wel weet, maar niet zeg.
Omdat ik het niet weet, of jij het wel weet.
Zouden we het allebei weten?
Dan hoefden we niet meer na te denken.

Namastxe9 van Simone

Heel lang geleden begonnen de kleuren van de wereld te kibbelen.
Allen beweerden dat zij de beste waren. De belangrijkste.
De meest bruikbare. De favoriet.
GROEN ZEI:
"Het is duidelijk, ik ben het belangrijkste. Ik ben het teken van leven en
hoop.
Ik ben gekozen voor gras, bomen en bladeren.
Zonder mij, zouden alle dieren sterven. Kijk maar naar het landschap en je
zult zien
dat ik in de meerderheid ben."
BLAUW ONDERBRAK:
"Je denkt alleen maar aan de aarde, maar denk ook eens aan de lucht en de
zee.
Het water is de basis van het leven en wordt opgetrokken vanuit de diepe zee
naar de wolken.
De hemel geeft ruimte, rust en sereniteit. Zonder mijn rust zouden jullie
allemaal niets zijn."
GEEL GNIFFELDE:
"Jullie zijn allemaal zo serieus. Ik breng gelach, vrolijkheid en warmte in
de wereld.
De zon is geel, de sterren zijn geel. Elke keer als je naar een zonnebloem
kijkt,
begint de hele wereld te glimlachen. Zonder mij zou er geen plezier zijn."
ORANJE BEGON DAARNA OP ZIJN BEURT:
"Ik ben de kleur van gezondheid en sterkte. Ik ben misschien schaars, maar
ik ben kostbaar
omdat ik dien voor de noden van de mensheid. Ik draag de meest belangrijke
vitaminen.
Denk aan wortelen, mangos en papayas. Ik hang niet de hele tijd rond, maar
als ik in de hemel
kleur bij zonsopgang of zonsondergang, dan is mijn schoonheid zo
sensationeel dat niemand
anders aan jullie denkt."
ROOD KON HET NIET MEER AANHOREN EN BEGON TE ROEPEN:
"Ik ben de heerser van jullie allen. Ik ben bloed, levensbloed!
Ik ben de kleur van gevaar en van moed. Ik ben bereid te vechten voor een
doel.
Ik breng vuur in het bloed. Zonder mij, zou de aarde zo leeg zijn als de
maan.
Ik ben de kleur van passie en liefde, de rode roos en de klaproos."
PAARS BEGON OP ZIJN LUIDST, HIJ WAS HEEL GROOT EN SPRAK MET GROTE TROTS:
"Ik ben de kleur van royalty en macht. Koningen, chefs en bisschoppen hebben
mij altijd
gekozen daar ik het teken ben van autoriteit en wijsheid.
Mensen stellen geen vragen! Zij luisteren en gehoorzamen."
INDIGO SPRAK UITEINDELIJK, VEEL RUSTIGER DAN ALLE ANDEREN, MAAR MET EVENVEEL
VASTBERADENHEID:
"Denk aan mij, ik ben de kleur van de stilte. Je merkt me amper op, maar
zonder mij zouden
jullie allen oppervlakkig worden. Ik vertegenwoordig gedachten en reflectie,
schemering en diep water.
Je hebt me nodig voor balans en contrast, voor gebed en innerlijke rust."
En zo bleven de kleuren maar bluffen, elk overtuigend van zijn
eigensuperioriteit.
Hun ruzie werd luider en luider. Plots was er een hevige bliksem en
donderslag.
Regen viel meedogenloos neer. De kleuren bukten zich neer uit angst en
trokken dichter bij elkaar uit troost.
TEMIDDEN VAN HUN GEROEP BEGON DE REGEN TE SPREKEN:
"Jullie dwaze kleuren, tegen elkaar vechten, elkaar trachten te domineren.
Weten jullie niet dat jullie
elk gemaakt zijn voor een speciaal doel, uniek en verschillend? Reik elkaar
de hand en kom tot mij."
Ze deden zoals het hun gezegd werd, de kleuren verenigden zich en reikten
elkaar de hand.
DE REGEN SPRAK VERDER:
"Van nu af aan, als het regent, zullen elk van jullie zich over de hemel
strekken als een boog met kleuren,
als een herinnering dat jullie allen in vrede kunnen leven. De regenboog is
een teken van hoop voor morgen."

Namastxe9 van Simone

In alles wat ik doe en voel
ben ik in gedachten met je
iedere moment heb ik en zal ik koesteren
gaf ik je een hand en liep ik langs je
maar stilaan breken er andere tijden aan
moet ik lossen en je op eigen benen laten staan
moeizaam maar het hoort nu eenmaal
zo in het leven te gaan
beetje krop in de keel en wat weemoedig
maar kleine meisjes worden groot
en merk ik je kiest je eigen levensloop
kies je, niet meer lopen aan de hand van moeder
stilaan wil je zelf de wereld ontdekken
en eigenlijk meisje zo hoort het ook
maar toch mama heeft het moeilijk
niet meer dat klein handje te voelen
maar voor een jong vrouwtje te komen staan
dat voor zichzelf gaat denken
toch zal ik steeds nabij blijven
moest het even niet gaan je verder de weg te wijzen…

Liefs van Simone

Zonnestralen schijnen door de gordijnen heen,
Ik wil weer naar buiten en spring snel ter been.
Tijd voor een mooie wandeling te gaan maken,
En me bezig houden met foto zaken.
Ik zie mooie bloemen die ik op foto vast leg,
Ook een mooie libel maar die vliegt hard zeg.
Ik kan hem niet bijhouden en ben te laat,
Het is te hopen dat de volgende foto wel gaat.
Paddenstoelen bewegen niet,
Dus dat zijn dingen die je wel op de foto ziet.
Ook een grote groene kikker leg ik vast,
We lopen in de mooie natuur als gast.
Uren kan ik in de schoonheid van de natuur rond lopen,
Zulke mooie dingen kun je niet kopen.
Ik kan ze alleen in mijn fototoestel opslaan,
En dan is het weer tijd om naar huis te gaan.
Thuis op de bank de foto’s kijken en terug denken,
Wat zal de natuur mijn fototoestel de volgende keer schenken.

Namastxe9 van Simone

Ik ben moe, vreselijk moe.
Ben nu waar ik zijn wil.
Zou nu blij moeten zijn, maar weet niet hoe.
Zit thuis achter de computer.
Drie kids stonden vanmiddag op de mat.
Kreeg van alledrie een echte omhelzing.
Ze waren vrolijk.
Lief aan het spelen.
Trots op wat ze op school gedaan hadden.
Slapen nu, zonder eerst moelijk gedaan te hebben.
Huisje is weer schoon.
Fruit gekocht.
Muziekje aan.
Man gezellig.
Eigenlijk alles om dankbaar voor te zijn.
Toch voel ik me verdrietig.
Ben bang voor wat gaat komen.
Moe van al die maanden therapie.
De vanzelfsprekendheid kwijt.
Ik wil gewoon even zielig zijn…
Het is ook allemaal spannend.
Nu komt het er weer echt op aan.
Ik weet dat ik het kan.
Maar soms geloof je het even niet.
Zo ook vanavond.
Maar morgen is het weer anders hoor!

Namastxe9 van Simone

De herfst is aangebroken
ik heb haar geur
al in het bos geroken
Ik heb bladeren zien dalen
van de bomen
in de late zonnestralen
Mooie kleuren bruin en oranje
van blad en vrucht
bes, eikel en kastanje
Herfstwind mocht ik voelen
schietend uit de grond
zag ik fraaie paddenstoelen
Vogels hoor ik vluchten
naar het Zuiden
en ik, ik pluk mijn vruchten
Ik kies de zoeten en de wrangen
maar niet de bittere
nee, die laat ik hangen…

Namastxe9 van Simone